Czterdziestu Złodziei (Forty Thieves) to jeden z trudniejszych popularnych wariantów pasjansa. Dwie talie po 52 karty, dziesięć kolumn tableau, osiem fundamentów i trzy zasady, które sprawiają, że każdy ruch dużo kosztuje: budujesz tylko według koloru, przenosisz jedną kartę na raz, a talon przekładasz tylko raz (w wielu wersjach wcale). Gra nazywa się też Napoleon na Świętej Helenie — według pogłosek Napoleon Bonaparte grał w nią na wygnaniu, choć źródła historyczne są skąpe. Za darmo w przeglądarce, bez rejestracji. Po załadowaniu strony gra działa także bez internetu.
Cel: zbuduj wszystkie osiem fundamentów od Asa do Króla według koloru. Dwie talie oznaczają, że każdy kolor kończysz dwa razy.
Czterdziestu Złodziei weszło do kanonu publikowanych pasjansów w XIX-wiecznej Europie. Ludowa nazwa Napoleon na Świętej Helenie wiąże grę z wygnaniem francuskiego cesarza (1815–1821), gdzie miał w nią często grywać. Dowody historyczne są skąpe — biografowie Napoleona nie rozwodzą się nad jego ulubionymi grami karcianymi — ale nazwa się przyjęła. Gra pojawia się w Illustrated Games of Patience Lady Adelaide Cadogan (1870) i w większości późniejszych antologii pasjansów.
Ta wersja Czterdziestu Złodziei działa w przeglądarce — za darmo, bez pobierania, bez rejestracji. Zainstaluj ją jako aplikację na telefonie lub komputerze; po instalacji działa bez internetu. Nieograniczone cofanie, statystyki i codzienne wyzwanie, które daje każdemu graczowi to samo rozdanie danego dnia, żebyś mógł porównać czasy.
Głębszą strategię i pełną historię Czterdziestu Złodziei znajdziesz w naszym przewodniku po Czterdziestu Złodziejach.
Trzy zasady razem czynią grę surową: budowanie według tego samego koloru (zamiast naprzemiennie kolorami), przenoszenie tylko pojedynczych kart (bez ruchów grupowych) oraz talon przekładany tylko raz albo wcale. Razem usuwają większość swobody ruchu, która sprawia, że Klondike i Spider dają się wygrać.
Tak — inaczej niż w Klondike i Yukon, gdzie puste kolumny wypełniają tylko Króle, w Czterdziestu Złodziejach może to zrobić dowolna karta. To jedna z niewielu zasad, które ułatwiają grę zamiast ją utrudniać, i dlatego puste kolumny są tak cenne.
Według legendy Napoleon Bonaparte grał w tę grę podczas wygnania na Świętej Helenie (1815–1821). Dowody historyczne są słabe — jego biografowie nie rozwodzą się nad tym — ale nazwa się przyjęła i pojawia się w XIX-wiecznych antologiach pasjansów.
Nie. Nie znamy opublikowanego badania rozwiązywalności Czterdziestu Złodziei, więc ta strona nie podaje wskaźnika wygranych. Surowe zasady ruchu sprawiają, że niektórych rozdań nie da się wygrać, choćby grać najlepiej. Niektóre warianty łagodzą zasadę przekładania talonu, aby gra była łatwiejsza.
Od 40 kart rozdawanych na tableau na starcie — dziesięć kolumn po cztery karty. Pozostałe 64 karty (z dwóch talii po 52 karty, czyli 104) tworzą talon.