Zagraj w Demon Solitaire Online - Wyzwanie Canfielda

Demon to brytyjska nazwa Canfielda. Gra pochodzi z lat dziewięćdziesiątych XIX wieku. Używa rezerwy z 13 kart i losowej rangi bazowej. Te dwie zasady dają jej bardzo niską skuteczność. Możesz zagrać w nią tutaj za darmo.

Jak grać w Demon Solitaire

Cel: przenieś wszystkie 52 karty na cztery fundamenty.

Rozdanie

• Rezerwa (demon): 13 kart w jednym stosie. Tylko wierzchnia karta jest odkryta i tylko ją można zagrać.
• Tableau: cztery stosy po jednej odkrytej karcie.
• Fundamenty: cztery stosy. Na starcie jedna karta trafia na pierwszy fundament.
• Stos rezerwowy: ostatnie 34 karty, zakryte.

Ranga bazowa

Karta wyłożona na pierwszy fundament ustala rangę bazową. Wszystkie cztery fundamenty zaczynają od tej rangi. Powiedzmy, że kartą bazową jest dziewiątka. Wtedy każdy fundament biegnie 9, 10, W, D, K, as, 2 i dalej aż do ósemki. Liczenie zawija się od króla do asa.

Zasady gry

• Fundamenty buduje się rosnąco w tym samym kolorze od rangi bazowej. Liczenie zawija się.
• Tableau buduje się malejąco, na przemian czerwone i czarne. Czerwona karta na czarną, czarna na czerwoną.
• Budowanie na tableau też się zawija. Król może leżeć na asie.
• Stos tableau przenosi się jako jedna całość. Nie można go podzielić.
• Na fundament trafia tylko wierzchnia karta stosu.
• Pusty stos tableau sam zapełnia się z rezerwy. Karty nie wybierasz.
• Gdy rezerwa się opróżni, wolne miejsca zapełniasz już sam.
• Stos rezerwowy wykłada po trzy karty naraz na stos zrzutów. Aktywna jest tylko wierzchnia karta zrzutów.
• Ponownych rozdań jest nieograniczenie wiele. Odwróć zrzuty i zacznij kolejne przejście.

Wskazówki strategiczne

• Najpierw opróżnij rezerwę. To główne zadanie. Każda usunięta karta rezerwy kupuje ci swobodę na później.
• Pomyśl, zanim opróżnisz stos. Rezerwa zapełni go natychmiast, a ty dostaniesz kartę, która akurat leży na jej wierzchu.
• Poznaj rangę bazową. Wysoka baza oznacza wczesne zawinięcie i szybkie dotarcie do niskich kart.
• Ostrożnie przenoś całe stosy. Stos, który zostawiasz, staje się wolnym miejscem, a rezerwa je zapełni.
• Trzymaj fundamenty równo. Wyrównane fundamenty dają więcej miejsc na odesłanie karty.
• Nie pędź przez stos. Karty spadają po trzy, więc pospieszne przejście potrafi zakopać potrzebną kartę.
• Korzystaj z ponownych rozdań. Są darmowe, a większość wygranych wymaga kilku przejść.

Skąd pochodzi ta gra

Richard A. Canfield prowadził kasyno w Saratoga Springs w stanie Nowy Jork. Sprzedawał talię za 52 dolary i płacił 5 dolarów za każdą kartę, którą gracz przeniósł na fundament. Niewielu graczy wychodziło na zero. Różnica zostawała w kasynie.

Brytyjczycy nazywają tę grę Demon. Amerykanie mówią Canfield, od nazwiska człowieka, który ją sprzedawał. Zasady są te same. Nasza wersja używa nazwy Demon.

Czytanie rezerwy

Rezerwa napędza całą grę. Zapełnia każdy stos tableau, który opróżnisz. Dlatego pusty stos nie zawsze jest dobrą wiadomością. Czasem słaba karta w wolnym miejscu jest lepsza niż nieznana karta pod spodem rezerwy.

Obserwuj, jak topnieje licznik rezerwy. Gdy dojdzie do zera, gra zmienia kształt. Teraz to ty decydujesz, co trafi w wolne miejsce. Ta swoboda zwykle jest momentem, w którym wygrana staje się możliwa.

Częste błędy

• Ignorowanie rezerwy. To ten stos wygrywa albo przegrywa partię.
• Wysyłanie zbyt wielu kart na fundamenty. Karty na tableau dają ci pole manewru.
• Zapominanie o zawijaniu. Zarówno fundamenty, jak i tableau biegną dalej za królem.
• Pęd przez stos rezerwowy. Zamiast tego zaplanuj każde przejście.

Trudność

Demon należy do trudniejszych gier na jedną talię. Dobieranie po trzy karty, głęboka rezerwa i wymuszone zapełnianie miejsc razem tną twoje opcje. Większość graczy wygrywa niewielką część rozdań. Wygrana tutaj znaczy więcej niż wygrana w Klondike.

Demon i Canfield

To ta sama gra pod dwiema nazwami. Niektóre źródła wymieniają też Canfielda z dobieraniem po jednej karcie. My rozdajemy po trzy, co jest formą starszą i trudniejszą.

Gry pokrewne

• American Toad: dwie talie, rezerwa z 20 kart i budowanie w jednym kolorze.
• Duchess: cztery małe wachlarze rezerwy, a rangę bazową wybierasz sam.
• Canfield: amerykańska nazwa tej samej gry.

Pytania graczy

Dlaczego Demon jest tak trudny?

Trzy zasady piętrzą się przeciwko tobie. Karty schodzą ze stosu po trzy. Rezerwa mieści 13 kart, które musisz usunąć. A puste stosy zapełniają się same, więc rzadko nad nimi panujesz.

Czy zawsze opróżniać rezerwę?

Tak. Usuń ją tak szybko, jak się da. Dopóki istnieje, to rezerwa wybiera, co zapełni twoje wolne miejsca.

Co, jeśli rangą bazową jest król?

To przyjazne rozdanie. Fundamenty biegną K, as, 2, 3 i dalej w górę. Zawijasz od razu, a niskie karty wcześnie schodzą ze stołu.

Ile ponownych rozdań mam do dyspozycji?

Tyle, ile chcesz. Gdy stos się skończy, kliknij go, by odwrócić zrzuty.

Czy mogę przenieść część stosu tableau?

Nie. Stos wędruje w całości. W rodzinie Canfielda to norma, bo każdy stos jest już jedną sekwencją.

Czym to się różni od Klondike?

Klondike ma siedem stosów tableau i zawsze zaczyna fundamenty od asa. Demon ma cztery stosy, rezerwę z 13 kart i losową rangę bazową. To trudniejsza gra.

Spróbuj rozdania i zobacz, jak daleko zajdziesz.